Kemiklerimiz birbirini tutmakta güçlük çekiyor.
Kanımız üşümüş zemherisinde yokluğunun.
Sınırlarimız dahilinde bulunmadığımiz her mevsim Ruhumuzun yaşamın yörüngesinden uzaklaşıyor. Ve
Herseyin çok ince çizgisindeyim hayatımda ilk defa ben bile bulaşmıyorum kendime. ama Sezdim savaş gören çocuğun gözlerinde umut diye senin resmin vardı. Söyle nasıl aşarım dağlarini yeniden Nil olup taşar mıydım çöllerine.
Kim giydirir başıma tacın nihayetini. Kim takar hürriyetin künyesini Söyle, karada balık gibi nasıl yaşarim Ruveyda, seziyorum. tahammülun kalmadı. Ama dur boşaltayim bütün çığlıklarımı. Asırlardır köhne barınaklarda çürüyen çığlıklarımı. Söyle? kaçıncı katıydın sen cennetimin..
Tüm Hakları Saklıdır. 2011 Kahvemvefalim.com
Derya Abla adı ve logosu tescilli bir markadır.
Sitemizden en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerezler kullanılmaktadır. Bu siteye giriş yaparak çerez kullanımını kabul etmiş sayılıyorsunuz. Kabul Et